18. Los

Tam, gdzie serce pęka
gdzie z miłości płoną łzy
gdzie ta twarz przepiękna
zabiła moje sny

Tam, gdzie tliła się miłość
gdzie płomień się sączył
gdzie wszystko co żyło
musiało się skończyć

Natura tak chciała
bym coś doń poczuł
by wszystko co było
zniknęło mi z oczu

Świat winien jest temu
on chciał bym Cię poznał
bym pożył w cierpieniu
i bólu dość doznał

Miłość nieskończona
w mym sercu zaklęta
przez świat narzucona
nie chce być wyjęta

Dwóch słów potrzeba
by cofnąć to wszystko
by szczęście mi z Nieba
na dobre rozbłysło

About this entry

You’re currently reading “18. Los,” an entry on YHL

Published:
27 wrzesień 2008 / 11:57 pm
Category:
Wiersze
Tags:
, ,